عشق این احساس عجیب ٬ عجیب چون برایمان شناخت ناپذیر است . چون کارهایی که میکنیم که دلیلی برایشان نداریم . جاهایی که با هم قرار میگذاریم میرویم ٬ یادداشتهایی که برای همدیگه مینویسیم و تمام کارهایی که میکنیم شناخت ما از عشق است ٬ چیزهایی که ما در تلوزیون دیده ایم یا در کتابها خوانده ایم . نوعی عشق که ممکنه فکر کنیم عشق واقعی است اما اینها عمل است ٬ اعمالی که ممکنه از صحبت کردن تاثیرگذارتر باشه  اما احساس است که از عمل هم تاثیرگذارتره . احساسی که به یکدیگر داریم و منتقل میکنیم در رابطه ی عشقی ما نقش پر رنگ تری دارد .

عشقی که به همدیگر داریم و کارهایی که میکنیم مثل بازی سنگ کاغذ قیچی است. البته که این اعمالی که به لفظ عمل یاد شد همراه عشق واقعی است  و وقتی شما عاشق شخصی هستید دوست دارید دست معشوقتون رو بگیرید یا یک یادداشت در جیب کتش یگذارید که معشوقتون بخونه و بدونی که بهت فکر میکنه . دوست داری بوی معشوقت رو حس کنی و بهت بگه تو کامل هستی . دوست داری ببوسیش و احساس خوبی یهش دست بدی . دوست داری اهنگهایی که اون گوش میده رو گوش کنی تا بتونی بهتر درکش کنی و نیازهای اونو در خودت بیشتر پرورش بدی ٬ همه ی این کارها رو میکنی تا بدونه تو عاشقش هستی .

ممکنه فکر کنی این کارها قوانینی هستند در عشق ولی در عشق قانونی وجود ندارد ٬ هیچکس نیست که به تو بگه کار اشتباهی داری انجام میدی حتی خودت ! چون نگاه کردن به عقب برای چیزهای کوچک تو رو نگران میکنه چون میدونی عشق یعنی گذشت ٬ عشق یعنی نگه داشتن اون و ترسیدن از اینکه از دستش بدی چون هر لحظه ممکنه و این ترس ٬ ترس زیبایست که تو رو حلق آویز نگه میداره .

عشق واقعا یعنی ترس؟ من این طور فکر نمیکنم ولی چیه که ما رو میترسونه ٬ ما میترسیم چون فکر میکنیم قانونی رو زیر پا گذاشتیم ٬ وقتی رابطمون بهم میخوره میپرسیم از خودمون : مگه من چه اشتباهی کردم ؟! چون فکر میکنی عشق قانون داره ولی چیزی که منجر به از دست دادن رابطه می شود اینه که فکر میکنیم قانونی وجود داره .

من خودم از اینکه به طور قطع در عشق قانون داره یا نه ؟ هیچ نظری ندارم ولی معتقدم اگر احساسمون را در اولویت قرار دهیم تاثیر بسزایی در رابطه داره . البته همانطور که عشق حصر و مرزی نداره هر کسی نظر خودشو داره و درسته .

بر گرفته از  le love